Sobór Metropolitalny św. Jana Chrzciciela w Przemyślu. Świątynia zbudowana w XVIII stuleciu. Od 1957 roku w kościele Najświętszego Serca Jezusowego odprawiane były nabożeństwa w obrządku greckokatolickim. 2 czerwca 1991 roku Ojciec Święty Jan Paweł II podczas swojej wizyty w Przemyślu przekazał kościół grekokatolikom i ustanowił go Katedrą Diecezji Przemyskiej. W 1996 roku wraz z utworzeniem Metropolii Przemysko-Warszawskiej obrządku greckokatolickiego świątynię podniesiono do godności Archikatedralnego Soboru. W tymże roku proboszcz Ks. Mitrat Eugeniusz Popowicz rozpoczął gruntowny remont, by przystosować Sobór do wymogów bizantyjskiej tradycji. Prace remontowo – konserwatorskie zostały ukończone we wrześniu 1999 roku. W soborze znajdują się bardzo cenne pamiątki kultu religijnego. Między innymi XVII wieczny ikonostas, cudowna ikona św. Mikołaja, cudowna ikona Matki Boskiej z Kalwarii Pacławskiej, oraz relikwie: św. Mikołaja, męczenników pratulińskich, ręka św. Jozafata; omoforion św. Jozafata, drzewo Krzyża Świętego, pastorał biskupa przemyskiego Konstantyna Czechowicza oraz mitra biskupa Jozafata Kocyłowskiego.

(...) Przekazuję tę świątynię na wieczystą własność Wam, Drodzy Bracia i Siostry obrządku greckokatolickiego, zwanego bizantyjsko-ukraińskim (...), kościół ten ustanawiam dziś Katedrą Diecezji Biskupa Waszego obrządku.Pragnąłbym bardzo, aby ta świątynia, w której do niedawna spoczywały doczesne szczątki biskupa Józefa Sebastiana, dziś Błogosławionego, wielkiego apostoła jednania i harmonijnej współpracy dwóch obrządków, była wyzwaniem dla wszystkich pokoleń, że wspólnie należy budować jeden, Święty, Powszechny i Apostolski Kościół, niezależnie od przynależności do obrządku. Serce Jezusa, cierpliwe i wielkiego miłosierdzia, źródło życia i świętości, błogosław temu umiłowanemu miastu, któremu historia nie szczędziła bolesnych doświadczeń, ale także wspaniałych znaków braterstwa i chrześcijańskiej solidarności.Serce Jezusa, źródło wielkiej pociechy, Tobie oddaję dalsze pielgrzymowanie na tej ziemi w wierze, miłości i nadziei przyszłych pokoleń.